Ο ΣΤΑΝΛΕΥ ΜΙΛΛΕΡ ήταν ο πρώτος που που θέλησε να ελέγξει πειραματικά μία άποψη για την γένεση της ζωής που είχε εμφανισθεί τον 19ο αιώνα. Ο ΚΑΡΟΛΟΣ ΔΑΡΒΙΝΟΣ υπέθετε ότι η ζωή είχε εμφανισθεί σε μία <θερμή λίμνη>. Ο Ρώσος χημικός ΑΛΕΞΑΝΤΕΡ ΟΠΑΡΙΝ ήταν από τους πρώτους επιστήμονες που μελέτησαν τα <σενάρια> εμφάνισης των πρώτων κυττάρων. Ανακάλυψε ότι κάποια σταγονίδια που μοιάζουν με κύτταρα μπορούν να παραχθούν στο εργαστήριο , αν αναδεύονταν μαζί δύο σύνθετες οργανικές ουσίες.

Το 1953 ένας Αμερικανός χημικός , ο ΣΤΑΝΛΕΥ ΜΙΛΛΕΡ , πραγματοποίησε ένα κρίσιμο πείραμα . Σε αυτό το πείραμα ο ΜΙΛΛΕΡ προσπάθησε να αναπαραστήσει τις ατμοσφαιρικές συνθήκες που επικρατούσαν στη Γή πριν περίπου 4.000.000.000 χρόνια. Στη συσκευή που σχεδίασε ο ΜΙΛΛΕΡ , ο θάλαμος του σπινθήρα ήταν γεμάτος με ένα μίγμα αερίων (Μεθάνιο , Νερό , Υδρογόνο και Αμμωνία ) , σε προσομοίωση της αρχαίας ατμόσφαιρας , ενώ το μικρό γυάλινο δοχείο , που ήταν γεμάτο αποσταγμένο νερό , έμοιαζε με τις αρχαίες θάλασσες. Ο ΜΙΛΛΕΡ μιμήθηκε τους κεραυνούς προκαλώντας ηλεκτρικές εκκενώσεις μεταξύ των 2 ηλεκτροδίων στην <ατμόσφαιρα> και επίσης θέρμαινε τη θάλασσα. Αν και διήρκεσε μόνο μία εβδομάδα , το πείραμα του ΜΙΛΛΕΡ παρήγαγε μία ποικιλία σύνθετων οργανικών ουσιών , μεταξύ των οποίων υπήρχαν αμινοξέα που τα χρησιμοποιούν οι ζωντανοί οργανισμοί για να συνθέτουν πρωτείνες.