Η βεβαιότητα πολλών ανθρώπων καθώς και επιστημόνων ότι οι γειτονικοί πλανήτες ήταν παρόμοιοι με τη Γή και γεμάτοι ζωή άρχισε μετά τη δεκαετία του 1920 να υποχωρεί λόγω των σημαντικών εξελίξεων που έγιναν στη Αστρονομία. Ειδικά με την έναρξη εξερεύνησης του Διαστήματος (1960-) διαπιστώθηκε, από τις φωτογραφίες που έστειλαν πίσω στη Γή οι διάφορες εξερευνητικές διαστημοσυσκευές, ότι η Γή ήταν η εξαίρεση και ότι τουλάχιστον δεν υπήρχε στο Ηλιακό Σύστημα εξελιγμένη ζωή. Διατηρήθηκαν όμως ελπίδες για την ανακάλυψη απλής , μικροβιακής ζωής και αποκορύφωμα αυτής της προσπάθειας ήταν η αποστολή των VIKING 1 και 2 στον πλανήτη ΑΡΗ το 1976. Τα αρνητικά αποτελέσματα όμως αυτών των ερευνών (όπως έτσι ερμηνεύθηκαν τότε, και τα οποια σήμερα επανεξετάζονται) αποτέλεσαν την αφορμή να ατονήσουν οι σχετικές προσπάθειες για περίπου 20 χρόνια.

Οι νέες όμως έρευνες, και ειδικά η πιθανολογούμενη ανακάλυψη μικρο-απολιθωμάτων σε ένα μετεωρίτη προερχόμενο από τον Άρη, αναζωπύρωσαν τις έρευνες, και έτσι όλες οι Διαστημικές Υπηρεσίες, με επικεφαλής τη ESA (Ευρωπαϊκή Διαστημική Υπηρεσία) και τη NASA (Αμερικανική Διαστημική Υπηρεσία) προγραμματίζουν πολλές διαστημικές αποστολές και για την έρευνα για ζωή έξω από τη Γή. Είναι σημαντικό επίσης να τονιστεί ο ρόλος των ιδιωτών-φίλων του διαστήματος , που μέσω της ΠΛΑΝΗΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΙΑΣ (PLANETARY SOCIETY) και του Προγράμματος Αναζήτησης Εξωγήϊνης Ζωής μέσω Ραδιοσημάτων (SETI) κράτησαν ζωντανή την έρευνα σε μιά εποχή που οι αντίστοιχες προτάσεις αντιμετωπίζονταν με αδιαφορία και περιφρόνηση από την επιστημονική κοινότητα.