Ο Ηρακλής στη Φθία

Κατά τη διάρκεια ενός συμποσίου στην οικία του Οινέα στην Καλυδώνα, ο Ηρακλής μαλώνει τον Εύνομο, έναν ατό τους οινοχόους, που δυστυχώς -πεθαίνει με ένα μόνο χαστούκι. Παρά τη συγχώρεσή από τον πατέρα του νεαρού, ο ήρωας δεν μπορεί να λυτρωθεί από τις τύψεις κι έτσι αποφασίζει να αυτοεξοριστεί από την Καλυδώνα και να θέσει τον εαυτό του υπό την προστασία του βασιλιά Κήυκα της Τραχίνας.

Φτάνοντας στις όχθες του Εύηνου, λίγο μετά την αναχώρηση τους από την πόλη, ο κένταυρος Νέσσος προσφέρεται να βοηθήσει τη Διηάνειρα να διασχίσει τον ποταμό στην πλάτη του. Ο Νέσσος στη διαδρομή προσπαθεί να τη βιάσει, αλλά ο Ηρακλής τον θανατώνει με τα βουτηγμένα στο δηλητήριο της Λερναίας Ύδρας βέλη του. Ετοιμοθάνατος, στη λάσπη της όχθης, ο Νέσσος υπόσχεται στη Δηιάνειρα ότι αν μαζέψει το αίμα που έτρεχε από την πληγή του, θα αποκτούσε ένα φίλτρο, που θα το χρησιμοποιούσε σε περίπτωση που ο Ηρακλής έπαυε να την αγαπά. Ο Ηρακλής και η Διηάνειρα μένουν μόνιμα στην Τραχίνα.

Ο Ηρακλής πηγαίνοντας στην Οιχαλία (Εύβοια) κερδίζει τους αγώνες τοξοβολίας που είχαν έπαθλο την Ιόλη κόρη του Βασιλιά Εύρυτου, ο οποίος όμως αρνείται να δώσει την κόρη του Ιόλη στο νικητή.

Ο Ηρακλής, σε μια κρίση τρέλας, σκοτώνει τον Ίφιτο αδελφό της Ιόλης και αναζητώντας τον εξαγνισμό του φθάνει στο Μαντείο των Δελφών όπου, μετά την διαμάχη του με τον Απόλωνα, παίρνει τον χρησμό πως πρέπει να πουληθεί για τρία χρόνια δούλος για να γιατρευτεί. Έτσι ο ήρωας περνά για τρία χρόνια στην ιδιοκτησία της Ομφάλης, βασίλισσας της Λυδίας, Με την Ομφάλη θα αποκτήσει ένα γιο τον Λάμο ο οποίος αργότερα ίδρυσε τη Λαμία.

Αξιοσημείωτο είναι ότι, στους Δελφούς υπάρχει Ομφαλός και Κωρύκειον άνδρον ενώ στη Μικρά Ασία υπάρχει επίσης Ομφάλη και Κωρύκειο άνδρον.

Στη συνέχεια, ο ήρωας μαζί με τον αμφιτρύωνά του, Κήυκα, θα εκδικηθεί τον Εύρυτο, καταλαμβάνοντας την Οιχαλία και παίρνοντας μαζί του την Ιόλη.

Μετά τη νίκη του ο Ηρακλής προετοιμάζει μια ευχαριστήρια θυσία προς τιμήν του Δία στο ακρωτήριο Κήναιον στη Βόρεια Εύβοια. Γι' αυτόν το σκοπό στέλνει τον αγγελιαφόρο του Λίχα στην πόλη της Τραχίνας, με αποστολή να ζητήσει από τη Δηιάνειρα την κατάλληλη ενδυμασία. Η Διηάνειρα έμαθε ότι ο ήρωας, ήταν ερωτευμένος με την Ιόλη και γι' αυτό το λόγο, τυφλωμένη από τη ζήλια, βουτά το μανδύα που προόριζε για το σύζυγο της στο μαγικό φίλτρο που είχε παρασκευάσει από το αίμα του Νέσσου Όταν φόρεσε ο Ηρακλής το θανατηφόρο ένδυμα, αυτό κόλλησε στο δέρμα του και το δηλητήριο της Λερναίας Ύδρας που περιεχόταν στο αίμα του κενταύρου άρχισε να του κατατρώει το κορμί. Ο Ηρακλής θεωρώντας τον Λίχα υπεύθυνο για τον δηλητηριασμένο μανδύα που του κατάτρωγε το σώμα, και τρελός από τον πόνο άρπαξε τον Λίχα από το πόδι και περιστρέφοντάς τον τον πετάει στη θάλασσα.

Έτσι δημιουργήθηκαν δυο νησίδες. Η μία από το σώμα και η άλλη απ' το κεφάλι του Λίχα, που από τότε ονομάζονται Λιχαδονήσια ενώ το όρος Κήναιο ονομάζεται Λιχάδα.

Στις εικόνες διακρίνουμε τα Λιχαδονήσια, τα οποία είναι ηφαιστειακά νησιά και μάλιστα πρόσφατης ηφαιστειότητας. Τα πετρώματα που συναντούμε στα νησιά αυτά διαφέρουν κατά πολύ από τα πετρώματα της ευρύτερης περιοχής. Φαίνεται ότι εξ' αιτίας μεγάλων σεισμογόνων ρηγμάτων, κάποια τμήματα των νησιών αυτών αναδύθηκαν από τη θάλασσα. Η εμφάνιση των νησιών βέβαια ίσως να είχε σχέση με το ανεβοκατέβασμα του νερού εξ' αιτίας των κλιματοευστατικών κινήσεων της στάθ­μης της θάλασσας αλλά και με την άνοδο και πτώση των νερών της παλαιολίμνης που υπήρχε πριν 9000 χρόνια στην περιοχή, εκεί που σήμερα βρίσκεται ο Βόρειος Ευβοϊκός κόλπος.

Ο μύθος του Ηρακλή με τον Λίχα είναι μάλλον πολύ μεταγενέστερος φαίνεται όμως ότι η προφορική μαρτυρία (μύθος) από γενιά σε γενιά, για την δημιουργία των ηφαιστειακών αυτών νησιών παραμένει ισχυρή.